Eenzaam - Margrietha Reinders

Het is druk in het buurthuis. Ongeveer twintig mensen uit de thuiszorg, het wijkmaatschappelijk werk, het welzijnsteam, de GGZ en de buurt zitten bij elkaar aan de grote vergadertafel. Met een pot koffie tussen hen in bespreken ze problemen in het sociale leven van de buurt. Ik zit er ook, naast de vertegenwoordigers van de Marokkaanse moskee, en stel me voor als buurtdominee, met een kleur op mijn wangen. Wat zouden deze professionals van mij vinden?

Eenzaamheid
Al snel gaat het gesprek van de hulpverleners over een belangrijk thema: eenzaamheid in de buurt. Veel bewoners in de wijk hebben geen sociaal netwerk en zijn minder mobiel geworden vanwege hun leeftijd. Eenzaamheid is een veelbeluisterd probleem maar betaalde hulpverleners kunnen hier weinig mee beginnen. Zij hebben eenvoudigweg de tijd niet om echt te investeren in mensen.

Toos, een van de buurtbewoners met een doorleefd gezicht, zegt ineens: ‘Je zou de kerk ook kunnen betrekken! Daar zijn ze goed in.’ Toos kijkt mij aan. Ze heeft gelijk! Praatpalen, lotgenoten, maatjes en buddies: de kerk zit er vol mee. Mensen die zonder enig eigenbelang optrekken met anderen. Je kunt op ze rekenen. Liefde en vriendschap zijn onbetaalbaar.

Margrietha Reinders is als predikant verbonden aan het Loket Levensvragen,een pioniersplek van de Protestantse Kerk Amsterdam,
www.loketlevensvragen.nl